තිස්ස කාරීයවසම් ගුරුතුමාණෝ ශාස්ත්රයෙහි ලා අවංක ද අදීන වූද අවසන් හෝ අවසන් පරම්පරාවට පෙර පරම්පරාව වන්නේය.ඒ සමන් චන්ද්ර රණසිංහාදී එතුමාගේ ශිෂ්යන් සිටින හෙයිනි.
ශාස්ත්රයෙහි ලා අවංකකම අද අති දුර්ලභ ගුණාංගයකි. තිස්ස කාරියවසම් ගුරුතුමාණෝ කේෂත්ර රාශීයක පරප්රාප්ත වූවෝ, මේ අති දුර්ලභ ගුණය අරා දරා උන් හෙයිනි. ශාස්ත්ර සංක්ෂොහපයන්ගෙන්ද, දේශපාලන ආටා නාටකයන් ද මැදට නොපැන ඉන්නට විනයක් තිබූ වෘත්තිකයෙකි. ඒවා ශාස්ත්රාධයෙන් හෝ අනාගතවාදී පොදුජන ව්යායාම් නොවන බව දැක දැක බොර දියේ මාළු බාන්නාවුන්ගෙන් අප ගුරුතුමන් වෙනස් වූයේ එහෙයිනි.
රූපවාහිනී සංස්ථාවේ සභාපතිකම් ආදී තනතුරු දැරුවෝ, ඒවා තමන්ට නොව ශාස්ත්ර ගවේෂණයටත්,එකී ඥානය ජනගත කරන්නටත් උපකරණ කොට ගත්තේ නිර්භීත පියවර තබමිණි. ඒවා “නිර්භීත පියවර” වූයේ “ලාභ” අරමුණු කරගත් “ජනප්රිය පියවර” නොවූ හෙයිනි.
ඔවුහු පවතින සමාජයේ ශික්ෂකයෙකි.එහේයින් එහි සකල ප්රතිවිරෝධතා ඔවුන් තුළින්ද ප්රතීයමානිතය.එහෙත් එතුමාණන්ගේ පුද්ගල පෞර්ෂයද ශාස්ත්රකාමීත්වයද එකී සමාජ හේතූ නැමති ගණ අඳුරේ ආලෝක පුළීඟු මෙන් අපරාජිතව දිලෙයි.සමාජ වික්ෂෝපයේ හොඳ නරක සම්මා සතියෙන් විඳි ,එතෙකුඳු මේ කළල් දියඹ බොර කර “නම හදා ගැනීමේ” මානව විරෝධී පිළීවෙතට කැප නොවන්නට සදාචාරයක් එතුමාණන්ට තිබිණි.අද බොහෝ වෘත්තිකයන්ට නැත්තේ මේ “සදාචාරයයි”. එනම් ස්ථාපිතයට ස්ථාපිතයේ අමානුෂීකත්වයෙන්ම පිළිතුරු දෙනවා විනා,ස්වයං විනයකින් තමන්ගේම උපක්රමවලින් හා මානවීයත්වයේ ඇඟයුම් සුරැක ප්රතිප්රහාර නොදීමයි.අන්තිමේදී, සියළු ප්රතිපක්ෂයන් කර ඇත්තේ එකම දෙයයි.එනම් විනාශයයි.එහෙත් උත්තම පුරුෂයෝ මේ මහා විනාශය මධ්යයේ ගොඩනැංවීම උදෙසා කැප වෙති. තිස්ස කාරියවසම් යනු එවැනි මහා පෞර්ෂයකි.
භාෂා වේදියෝ භාෂාව රැකීමට අවිය කරගත යුත්තේ භාෂාව හැර වෙන කුමක්ද? සන්නිවේදකයා සන්නිවේදනය හැර අන් සියල්ල කිරීමට යෑමේ ප්රතිඵලය හොඳ විය හැකිද?ගුරුවරයා සිය පරම වගකීම වූ ඉගැන්වීම අතහැර වෙනත්කේෂත්රයන්හී තම ශ්රමය විනාශ කරන රටක අනාගතයක් කෙසේ විය හැකිද?සියළු කේෂත්රයන්ගේ අද ගැටළුව මෙයයි. එනම් සියළු දෙනා තම සමාජ වගකීම් කේෂත්රය අතහැර එක් හෝ තවත් විදිහකින් මැතිවරණ වේදිකා වලිගයන් ගේ ගැට ගැසී, තම නොහැකියාවන්.නොසැළකිලිකම්,කුසීතකම් තුඡ්චකම් වසා ගැනීමයි. වඩා හොදින් දීනකම් කරන්නා පමණක් වරකට ඉහල අතු අල්ලා ගන්නා අතර ඉතිරි අමන රැළ ම ඊළග මැතිවරණය දක්වා කණවැන්දුම් කියමින් පත්තර පිටු පුරවමින් කාලය ද රටේ ධනයද කා දමති.
තිස්ස කාරියවසම් මහදුරුතුමාණෝ මේ පිළිවෙතෙහි නොයෙදුනා පමණක් නොව පිළිකෙව් ද කළා ම ය.තම කේෂත්රයේ ඉහළම ඥාන ගවේෂණය හැර දමා ව්යාවෘත වන්නට රාජකාරියක් ඉතිහාසය විසින් තමන්ට පවරා නැතැයි නිර්ව්යාජව විශ්වාස කළ එතුමාණෝ එම පිළීවෙතෙහි අවසානය දක්වාම හිදින්නට තරම් එඩිතර වූ ධීර පුරුෂයෙකි.
විශ්ව විද්යාලවලත්,අන්ය කේෂත්රයන්ගේත් බලපෑ හැකි පෞර්ෂයක්ව සිට, විශේෂයෙන්ම ගුරුවරයෙකු ලෙස, තමන් තුළ වූ නිර්ව්යාජ ශාස්ත්රකාමීත්වය,ශාස්ත්රයාධ්යාශ්ය , ඥාය පටිපන්න භාවය, ස්ථවිර ගුණ සහිත ගෝල පරම්පරාවක් මතු කර නොගත්තේ මන්දැයි යමෙකුට විමසිය හැකි වැදගත් පැනයකි. කුමණ බෝසත් ගුණ දරා උන්නද මෙය එතුමාගේ යුතුකම වගකීම පැහැර හැරීමකැයි සිතිය හැකිය.එතෙකුදු, මේ තත්වයත් අද අප ජීවත් වන සමාජයේ අති සීග්ර බිදවැටීම පෙන්වන කැඩපතක් බඳුය.”කළොත් ගුරු සේවේ - සුවඳ පත නළ සේ වේ”යි කී හෙයින්, මලේ සුවඳ තිබුණාට එය උරා ගෙන හැමීමේ ශිථිල ගුණැති මදනල වෙනුවට වේරම්භ වාතයන්ට මලත් විනාශකර ගසත් මුලත් උදුරා පැන යනවා හැර වෙන කළ හැකි යමක් නැත. තිස්ස කාරියවසම් නැමති ධීර පෞර්ෂයද මේ ඓතිහාසික ව්යසනය ඉදිරියේ උපක්රමශීලී වූවා හු ම ය.
, සිය ශාස්ත්රඥානයේ පරතෙර පත් ව,තව සුවහස් කල් මානවීයත්වය ඔප්නංවන ආධ්යාශය ට එරෙහිව කරුණා විරහිත මරුවා පෙරට ආවේය. මහ බැංකු වාර්තානූකූල පරමායුෂ ගෙවා අවසන් බව දන්වා සිටියේය. සිය ජීවිත කාලයේ ම පරාජිත නො වූ උපේක්ෂා පෙරදැරිව ගුරුතුමාණෝ හිනැහෙන්නට ඇත.
මතු උපතක් වෙතොත්, එතුමාණෝ සිය ශාස්ත්රාධ්යාශය විශ්වීය මට්ටමෙන් බබළවන්නට හැකි, සංස්කෘතික පරිණාමයක් සහිත රටක ඉපදේවා.!!!! එතුමා ගේ විශ්වාසය අනුව, බුදු පසේ බුදු මහ රහතන් වහන්සේලා පරම ශාන්ත ප්රනීත යැයි වදාළ නිවන් සුව ම අත් වේවා!!!!
---ගාමිණී ඒකනායක
No comments:
Post a Comment